Hondenweer

Hondenweer

Dat het echt herfst is zal niemand ontgaan zijn. Bakken regen zijn de afgelopen dagen bijna non-stop naar beneden gekomen. Hondenweer noemen ze dat dan. Maar zelfs Yhla wordt hier niet vrolijk van.

Het begint al voordat we naar buiten moeten. Dat we gaan heeft ze al lang en breed in de gaten. Dus huppelt mevrouw uitgelaten rond. Helaas duurt het proces voor vertrek langer, omdat ik eerst uitgebreid waterproof geprepareerd moeten worden. Wat betekent niet alleen wandelkleren aantrekken, maar mezelf tevens hijsen in regenbroek en ski-jas. Muts goed aantrekken, zodat ik er bijna in verdwijn. Alles om maar goed droog te blijven.

Als we dan eindelijk buiten staan, merkt Yhla meteen dat het toch niet zo’n feest is als ze dacht. Ze begint zich flink uit te schudden en kijkt me dan aan met ogen die lijken te vragen “moet dit?!”. Wanneer de eerste baalmomenten over zijn, ik merk dat ik droog blijf en Yhla zich bij haar doorweekte situatie neerlegt gaan we op pad. Even vrolijk en enthousiast als altijd huppelt ze weer rond. Aangekomen bij het haast overstroomde hondenuitlaatveld zoekt ze een plek om te kunnen plassen. Wat veel langer duurt dan normaal want madame parkeert haar achterste liever niet tussen de natte grasspieten. Hè hè eindelijk een plekje gevonden… Dacht ze, want voordat ze haar blaas kan legen, wordt ze overvallen door een windhoos, die haar bijna omver blaast. Snel staat ze op en rent met haar staart tussen de poten mijn kant op. Ik negeer het en doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ze moet tenslotte niet de indruk krijgen dat het iets is om bang voor te zijn. Opnieuw gaat ze op zoek en dit keer met succes. De rest van de route wordt ze regelmatig van links naar rechts geblazen of andersom.

Bij thuiskomst staat ons opnieuw een ongemakkelijk onhandig ritueel te wachten. Afdrogen. Gelukkig helpt R., want alleen is dit ritueel bijna onhaalbaar. We hebben nauwelijks ruimte bij binnenkomst (1m2) en dan ligt er ook nog enorm goedkoop laminaat in ons huurhuis dat vooral niet nat mag worden. Eerst Yhla dus naar binnen voor een droogbeurt. Mag ik nog even buiten in de regen wachten. Na een paar minuten gaat de voordeur open en kan ik de ski-jas uitdoen. R. schudt deze gauw buiten uit en sprint er dan mee naar de badkamer om hem daar te laten drogen. Dit is de enige plek in huis zonder goedkoop laminaat waar natte kleren vrijuit mogen druppelen. Dan de schoenen uit en zo snel mogelijk daarna de zeiknatte regenbroek waarmee R. wederom naar de badkamer sprint. Ondertussen probeer ik mijn sokken droog te houden want uiteraard zijn er natte plekken op dat veel te goedkope laminaat zichtbaar. Snel gris ik de keukenrol van het aanrecht om samen met R. het water op te vegen. Met in gedachten het feit dat we dit hele ritueel vandaag nog twee keer mogen herhalen.

Foto van DutchWeather

Advertenties

4 Reacties op “Hondenweer

  1. Enrico v.d. Lubben

    Wat een leuk verhaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul je emailadres in om te volgen wat ze schrijft en ontvang een melding bij elke nieuwe post.

Follow Smart & Teksty on WordPress.com

Ze schrijft over

Ze schreef

Disclaimer

Ze twittert

Topblogs Topblogs
%d bloggers liken dit: