Nieuwe fase

Trouwen

Op 12 april 2014 trouwde mijn zusje met haar grote liefde. Samen met R., mijn oudste broer, zijn vriendin, mijn andere “zus” en haar vader (en een select gezelschap andere familie en vrienden) mochten we aanwezig zijn bij de ceremonie op het stadhuis van Breda. Heel bijzonder omdat ook mijn ouders daar jaren geleden zijn getrouwd.

Vol spanning wachtten we buiten met familie en vrienden op de komst van het bruidspaar. Toen de bruid uit de auto stapte, begeleid door haar aanstaande echtgenoot, volgde er een luid applaus. Wat een plaatje om te zien samen. Na het moment van bewondering verplaatste het gezelschap zich naar de trouwzaal. De bruid werd door haar vader weggegeven. Oprecht een heus Fisherman’s Friend moment! Toen het bruidspaar eenmaal op hun plek zat, viel meteen op hoe volwassen mijn zusje eruit zag. Mijn andere zus fluisterde me snel toe dat ze nog zo goed kon herinneren dat ons kleine zusje haar blauwe tut overal mee naartoe sleepte. Nu zit ze daar, naast de man van haar dromen die binnen enkele ogenblikken voor altijd de hare zal zijn. Het was een prachtige dag en ik wens ze een liefdevolle toekomst toe samen.

Steeds meer vrienden en kennissen kopen hun eerste huis, (gaan) trouwen of zijn in verwachting. Zonder dat ik het zelf in de gaten had, zijn we ineens in een hele nieuwe levensfase beland. De aankondiging van de bruiloft was zo’n moment waarop het kwartje valt: “oh zijn we hier al?!”. Als kind kon ik niet wachten tot ik groot was en zelf mijn eigen leven kon bepalen. Nu ik daar ben aanbeland lijkt de tijd ineens een extra sprint te nemen. Ook al ben ik nog piepjong, ik word oud! Dat mijn vader me onlangs feliciteerde met mijn 28ste verjaardag en er nog even bij vermeldde dat ik nu toch wel aardig op leeftijd begin te komen. Of dat vriendin N., zelf ook 28, bij het aansteken van de kaarsjes op mijn verjaardagstaart zei dat het er nu toch wel veel worden om aan te steken. Dan ligt vervolgens die angstaanjagende 30 op de loer. Met de weet dat ik nu al aan het aftakelen ben, want op je 27ste schijn je op je mooist te zijn. Ho, stop de tijd!

Toch hebben R. en ik ook ons eerste huis gekocht. Een stap waar we overigens wel echt aan toe waren. Maar na de bruiloft deelde R. me wel even mede dat trouwen voorlopig een brug te ver is wat hem betreft. Het idee van kinderen begint langzaam wel te borrelen en doet in elk geval mee in de toekomstplanning (al hebben we daar nog niet echt haast mee). Gelukkig maar, want bij mij rammelen de eierstokken een stuk harder dan dat de bruidsjurk in de etalage me roept. Ooit lijkt het me leuk hoor dat trouwen, maar voorlopig hoeft het voor mij nog even niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul je emailadres in om te volgen wat ze schrijft en ontvang een melding bij elke nieuwe post.

Follow Smart & Teksty on WordPress.com

Ze schrijft over

Ze schreef

Disclaimer

Ze twittert

Topblogs Topblogs
%d bloggers liken dit: